Indie – przewodnik

Teren dzisiejszych Indii był gęsto zaludniony już w paleolicie. Pierwsze wielkie cywilizacje miejskie rozwinęły się ok. 2500 p.n.e. w dolinie Indusu (Mohendżo Daro, Harappa). Ok. 1500 p.n.e. napłynęły do Indii plemiona indoeuropejskie Arjów.Od VI w. p.n.e. zaczęły powstawać liczne królestwa, m.in.: Kośala, Magadha, Awanti, Gandhara, Watsa, Kuru, a także niezależne organizacje plemienne. Zjednoczenia licznych państw indyjskich dokonał w IV w. p.n.e. Ćandragupta z dynastii Maurjów, która opanowała prawie cały subkontynent indyjski, osiągając największą potęgę w czasach cesarza Aśoki, który ugruntował w Indiach buddyzm.

Mohandas Gandhi przyszedł na świat 2 października 1869 r. w Porbandarze, małym księstwie w Gudżaracie. Jego ojciec pełnił funkcję najwyższego ministra. W wieku 13 lat Mohandas był już żonaty, a i drogę jego kariery dawno wytyczyła rodzina. W 1888 r. opuścił Indie, by w Londynie przyuczać się do zawodu adwokata.

Matka Teresa z Kalkuty, zwana „świętą rynsztoków”, ofiarowała swoje życie bezinteresownej pomocy cierpiącym, umierającym i głodującym. Naprawdę nazywała się Agnes Gonxha Bojaxiu. Z pochodzenia była Albanką, urodzoną w Serbii w 1910 r.

Wbrew panującemu powszechnie przekonaniu, nie wszyscy Hindusi są wegetarianami. Tradycja nakazująca wstrzymanie się od spożycia pokarmów mięsnych, przetrwała głównie na południu, gdzie nie docierali biali osadnicy oraz muzułmańscy najeźdźcy; a także wśród mieszkańców Gudżaratu. Amatorzy potraw mięsnych nie powinni się spodziewać wysokiej jakości tych dań, często przygotowywanych i przechowywanych w skandalicznych warunkach.

Podstawę pożywienia Hindusów stanowi oczywiście ryż, jednak zdecydowanie najwięcej spożywa się go na południu kraju. Najlepszy gatunek ryżu, długoziarnisty, żółtawy o słodkawym smaku ryż basmati (bas) uprawiany jest na północy, w dolinie Dehradun. Także na północy, gdzie uprawia się duże ilości pszenicy, w jadłospisie znajdują się różne rodzaje pszennego chleba, zwane roti lub chapati.

W Indiach jada się wiele potraw, które w rzeczywistości nie są potrawami z curry, wbrew temu, co sądzą Europejczycy. Najpopularniejszym dodatkiem, zarówno na północy, jak i południu, jest oczywiście ryż, choć na północy można również wybierać z szerokiej gamy chlebów. aalu ćhole – ziemniaki pokrojone w kostkę wraz z kwaśnym i pikantnym grochem włoskimaalu dum – ziemnaki z currydhal – prawdopodobnie najpopularniejsza potrawa w Indiach.

Jedną ze specjalności kuchni indyjskiej na północy jest rogan josh, czyli mięso jagnięcia przyprawione curry. Potrawa ta wywodzi się z Kaszmiru. Również stamtąd pochodzi gushtaba – ostro przyprawione zrazy gotowane w sosie jogurtowym. W restauracjach na północy podawany jest także bardzo pożywny kurczak makhnawala smażony na maśle.

W większych miastach ceny sklepowe są stałe, ale na bazarach i rynkach targowanie się jest nieodłączną częścią procedury zakupu.Przed rzeczową pogawędką ze sprzedawcą należy się dowiedzieć, ile mniej więcej kosztuje towar, który zamierza się nabyć. Można sprawdzić ceny w sklepach, przeprowadzić krótki wywiad wśród innych turystów lub odbyć „handlową” przechadzkę po sąsiednich stoiskach.

Indie to kraj, w którym szanuje się tradycję i obyczaje. Nikt oczywiście nie oczekuje od turysty ich perfekcyjnej znajomości – wystarczy odrobina dobrej woli, chęci i uprzejmości. Ci, którzy w trakcie swej przygody z Indiami będą mieli jakiekolwiek wątpliwości co do tego, jak się zachować w tej, czy innej sytuacji, powinni podglądać, co robią osoby w najbliższym otoczeniu (np. w świątyni) lub po prostu zapytać o to miejscowych. Hindusi chętnie udzielają odpowiedzi na wszelkie pytania i doceniają takt pytającego.

Geneza kast indyjskich do dziś nie jest ostatecznie jasna, chociaż hymny wedyjskie sugerują ich mityczne pochodzenie. Pierwsza i najwyższa kasta braminów (kapłanów) wyłoniła się z ust Brahmy w chwili stworzenia, kszatrije (wojownicy) powstali z ramion Stwórcy, wajśjowie (kupcy) z jego ud, natomiast śudrowie (chłopi) ze stóp.